Mijn Iran Project

Site Menu

Iran Project
-
-
-
-
-
-
-
- Update Jan. 2006
-
-
-
-

Januari 2006

Lieve mensen, sponsors van het Iranproject

De afgelopen weken heb ik mijn gedachten laten gaan over het kinderproject in Iran. Ik vroeg mij af hoe ik daar mee verder moest gaan of misschien wel niet verdergaan. Het voelt niet goed om het maar als “vanzelf” te laten doorlopen en ieder jaar opnieuw jullie geld vragen.

De start en het doel was om de aarbevingsweeskinderen te ondersteunen. En dat hebben we gedaan! Het is ongelooflijk wat we konkreet hebben kunnen doen, bv. aan spullen kopen, en vooral wat we op emotioneel nivo hebben kunnen bijdragen in de vorm van 4 leidsters die alle aandacht gaven en nog geven aan de kinderen. En dit loopt nog tot september in ieder geval door. En niet te vergeten de financiële ondersteuning van de straatopvang in Bam.

Jullie hebben via nieuwsbrieven en op de website kunnen lezen hoe dit allemaal in zijn werk is gegaan.

Maar.....de aardbeving is inmiddels geen “hot news” meer. Andere rampen en ontwikkelingen nemen de voorpaginas over. Een onafgebroken stroom. Zo is het leven. En op veel plekken is hoge nood en geld nodig.

Onze hulp is inmiddels een beetje verschoven van alleen de aarbevingskinderen naar ook het weeshuis en zijn babietjes en peutertjes in het algemeen. Wat ook van grote waarde is natuurlijk. Lees hierover maar de verslagen van bv. Truus.

Veel kinderen van Bam die daar waren, hebben een plek gevonden. Ze zijn nog opgehaald door familieleden, zijn geadopteerd inmiddels, of in gezinnen geplaatst. Een klein aantal is nog in het weeshuis.

Ik heb Truus gemaild en haar mening gevraagd over “hoe verder”. Zij vindt het heel zinnig als ik nu kom, dan kunnen we alles even doornemen en duidelijkheid scheppen. Mijn plan is om 19 februari naar Iran te gaan voor 2 weken. Ik kan dan zelf zien hoe het nu reilt en zeilt en met Truus en de andere betrokkenen een plan uitstippelen.

Mijn voorstel is om na september, nog 1 jaar de meisjes in dienst te houden en dat jaar als afbouwjaar te nemen. Daarvoor reken ik nog op jullie! Dit is ruim op tijd. Ze hebben dan nog een vol jaar de tijd om zelf plannen te maken en maatregelen te nemen.

Dus lieve mensen, ik ga mijn koffer maar weer eens pakken en jullie horen weer van mij als ik terug ben. Dan zal ik jullie uitgebreid informeren.

In verbondenheid.

Rina Vromans