Berichten uit Iran

Site Menu

Iran Project
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- Berichten uit Iran
-

-

September 2005

Rina, hallo,

Alhoewel je een poosje niets van ons hebt gehoord zijn de zaken hier gewoon doorgegaan. De loonkosten voor 6 maanden meisjes/project staan al op rekening van de ngo: zo ook de 500 euro die je extra opgestuurd had voor de ngo. Hartelijk dank voor je inspanningen die het verzamelen van deze twee donaties beslist heeft gekost, en ook dank aan de gulle gevers namens mijzelf, de twee weeshuizen en de ngo. Iedereen is blij dat we een jaar verder hulp kunnen bieden aan de weeskinderen en de meisjes natuurlijk ook, omdat ze een jaar langer door kunnen werken.

De afgelopen zomer is voor de kinderen in Kermanian heel goed verlopen omdat ze elke ochtend de “tantes” [zo worden onze meisjes door de kinderen aangesproken] erbij hadden.

Tijdens de zomer ben ik verschillende keren bij Kermanian langs geweest en het was heel duidelijk dat de sfeer er opgewekt en vrolijk was. De lokalen/kamers waar de meisjes en de kinderen in werken/spelen zien er nu echt als een gezellig kleuterschooltje uit en aan de reacties van de kinderen is het heel goed te merken dat ze op op hun “tantes” gesteld zijn. Er bestaat nu duidelijk een emotionele band tussen hen en de meisjes, vanuit twee kanten.

De samenwerking met het overige personeel verloopt ook veel beter, wat ook te danken is aan het nieuwe hoofd, mevr. Ranjbar. Ze is heel actief en schroomt zich niet om Mehra om raad te vragen. Ze beschouwt de ngo als waardevolle mededenkers en ik ben blij te kunnen zeggen dat het contact tussen haar en Mehra veel beter verloopt dan verwacht was.

Bij Mirnajafi /Madar zijn er nog problemen met de hygiene. Ze heeft het echt moeilijk vanwege tekort personeel. Vooral tijdens de middaguren viel dat op, gedeeltelijk omdat Mirnajafee er dan zelf niet is, en onze meisjes hadden het er ook moeilijk mee. Mirnajafee delegeert haar verantwoordelijkheid voor die uren. Over de samenwerking met het middagpersoneel hadden onze meisjes klachten. We hebben hier wel aandacht aan besteed via [weer] een vergadering met Mehra , de meisjes, Mirnajafee en ik, maar niemand was echt tevreden over het nakomen, nog de resultaten, van de gemaakte afspraken van die vergadering. Hierin moet verandering komen, maar dat is voor ons nu meer een kwestie voor de volgende zomer, omdat het nieuwe rooster alweer begint, met de meisjes in Madar tijdens de ochtenduren. Mirnajafee heeft wel als reactie op de huidige stand van hygiene en samenwerking de werktijden van haar personeel verdeeld in shiften van 12 uur, in plaats van 24 uur. Die hele lange shiften zijn veel te vermoeiend en ineffectief.

Verder probeert ze nu nieuwe werkkrachten te krijgen, gebaseerd op onze werk methode. Ze heeft donateurs gevraagd om in plaats van goederen te leveren, loonkosten te betalen voor extra personeel. Interessant he ? Als dit gaat lukken zien wij onze inspanningen dubbel beloond: een keer omdat we de kinderen hebben geholpen en een keer omdat onze werkmethode als model voor verdere ontwikkeling gecopieerd wordt!

Ondertussen hebben Mehra, de meisjes en ik al weer een vergadering gehad met de hoofden van beide weeshuizen om het nieuwe rooster voor het komende jaar te bespreken en vast te leggen. Dit begint a.s. Zaterdag.

Van Mirnajafee hebben we een bergkast met sleutel voor het werkmateriaal van de meisjes “opgeeist” [als voorwaarde voor het starten van het nieuwe rooster, waarin Mirnajafee rijkelijker bedeeld is met werkuren dat Ranjbar, maar ook omdat ze de kast al maanden terug beloofd had]. De meisjes kunnen dan zelfstandiger omgaan met het speelgoed dat we zelf aangekocht hebben. [Dit was een bron van ontevredenheid]. Verder heb ik haar beloofd meer legos aan te schaffen, voor het andere/haar eigen personeel, die ook de groep van nog jongere kinderen verzorgen. Met Mehra heb ik tevens besproken om een casetterecorder te kopen voor gebruik op Madar. We hebben de hoop opgegeven dat Mirnajafee die kan leveren, zelfs als we er eentje [heeeeel voorzichtig] op zouden eisen, zoals de kast. Dat gaat om en nabij 100 euro kosten. Mehra heeft het nu druk met haar 2 scholen, omdat daar a.s Zaterdag ook het nieuwe schooljaar begint. Bovendien maakt ze voorbereidingen om met haar familie naar Amerika te gaan. Haar man gaat daar een sabbatical jaar doen. Dit wordt gefinacieerd door de universiteit, inclusief het onderhoud voor echtgenote en kinderen daar. Ik weet nog niet hoe lang Mehra “mee gaat”. Heeft ze je hierover nog gemaild ?

Rina, ik laat het hierbij, maar je zult weer snel van mij en Ebrahim horen.

Veel liefs, en nogmaals veel dank voor de prachtige en kostbare hulp aan de Kermaanse weeskinderen.

Truus.